Nije Faam.nl

In Launceston een autootje gehuurd voor drie dagen. Zijn nu via de oost naar Port Arthur gegaan, een duik in de historie van Tasmanië en via Hobart nu in Mount Field National Park. Heerlijk, even wat anders.

April Mei 2011

Nog vol van de campervan-tocht in Nieuw Zeeland vlieg ik terug naar mijn lieve familie. April staat geheel in het teken van de aanstaande bruiloft van mijn dochter Esther met Bert, mijn aanstaande schoonzoon uit duizenden. Terwijl ik heerlijk geniet van al die dingen die een moeder van de bruid kan en mag doen voorziet Paul in Opua, Nieuw Zeeland de boot van nieuwe verf.

Januari Februari Maart 2011

Kia Ora.
Na heerlijke dagen in Nederland vliegen we ditmaal met Emirates via Dubai terug naar Nieuw Zeeland. Wachtend op de bus die ons voor een overnachting in Dubai naar het Copthorne hotel zal gaan brengen zie ik glimmende taxi’s met roze dakjes waarin gesluierde taxichauffeuses, gesluierde dames vervoeren en taxi’s met rode dakjes waarin mannen met wapperende witte hoofddeksels hun mannelijke wederhelften vervoeren. Ik waan me midden in de film City of Life die ik zojuist in het vliegtuig zag en zich afspeelt hier in Dubai.

­Nieuw Zeelandse Wetens Aardigheden
 

Nieuw Zeeland een bestemming die door een aantal wereld om zeilers met beperkte tijd en/of beurs wordt overgeslagen. Het stuk van Tonga naar NZ is niet altijd het leukste traject. De kans om een stormpje mee te pikken is redelijk groot. Bovendien kost het je een jaar extra en het is geen goedkoop land. Je moet er dus echt naartoe willen maar dan krijg je ook wat.

Zoals jullie wellicht is opgevallen zijn we bezig met een nieuw fotoboek. We hebben inmiddels 43 fotoboeken, met gemiddeld 75-100 fotos per boek.. Dit werd wat inefficiënt om zelf te beheren, op te slaan & back-ups van te maken terwijl er zo veel mooie, goedkope, websites zijn waar je onbeperkt foto's op kan slaan.
We hebben er dus voor gekozen om een extern fotoboek aan te schaffen. We zijn nog druk bezig om alle fotos uit de nieuwsbrieven over te zetten, het kan zijn dat je hier en daar dus een fotoloze nieuwsbrief tegenkomt met rare tekens erin.

December 2010

Het mooiste cadeau!
Een frisse groet. Vanuit Nederland!!!!
Niet meer op het zuidelijk halfrond?
Het kwam zo.

November 2010

Van Niue wordt eerst koers gezet naar Tonga waar we niet lang blijven. Er dient zich snel een prachtig weatherwindow aan om naar Nieuw Zeeland te vertrekken. Jammer om dát voorbij te laten gaan. En achteraf blijkt ook dat dit eigenlijk hét weerwindow van het seizoen is. Maar ja, achteraf is het altijd gemakkelijk om een koe in zijn kont te kijken. Even terug naar het moment dat we Niue verlieten……

Op de vierde dag na vertrek van Rarotonga, en de spierpijn van de cross-island wandeling over Rarotonga wat geweken is, turen we ’s morgens in alle vroegte naar de horizon. Hier, midden op die grote plas die we ook wel Pacific noemen, moet een groot rif liggen, Beveridge Reef. Menig schip leed hier schipbreuk. Niet leuk als Nije Faam aan dat lijstje wordt toegevoegd. Waarom dan toch zo dicht bij dit atol navigeren? Nou, wij willen Beveridge Reef binnen varen. Dat moet kunnen.

Op weg van de Galapagos naar Fatu Hiva Marquesas (3000zeemijlen) brak zomaar ineens de giek om 8 uur in de morgen. Ik ben me net aan het aankleden om de wacht over te nemen, hoor ik een boem en de verbaasde uitroep van Mariëtta: “de giek is gebroken”!

4 September vertrekken we van het laatste Frans Polynesische eilandje Mopelia en koersen naar de Cookeilanden. De Cookeilanden bestaan uit 15 eilandjes. Er is een noordelijke groep, waaronder Suwarrov en Penhryn, een middengroep waarvan Aïtutaki en Palmerston deel uit maken en een zuidelijke eilandengroep waaronder Rarotonga. Graag had ik Penrhyn en Aïtutaki ook graag gezien, maar we kunnen niet eeuwig in de Pacific blijven.

Ons besluit om naar Rarotonga te gaan, zal betekenen dat we meer wind kunnen verwachten dan op de noordelijke route. Maar het houdt ook in dat we daarna naar Beveridge reef en Niue kunnen gaan, en dat is wat we zeker níet willen missen. Het wordt een snelle tocht van 3 dagen en de 450 zeemijlen leggen we als een speer af. De wind wordt er, hoe verder we naar het westen komen, niet minder op. Nog nooit hadden we het derde rif in het grootzeil, nu dus wel!!! Tjonge jonge, en wat een golven. Ik ben erg blij als de hoogste rotspieken van Rarotonga aan de kim verschijnen.