Blog van Mariëtta

Hoihoi.
Hierboven draait het fotoboek 48 is van New Caledonia & Australië 1.
Momenteel zeilen we ten zuiden van Australië. De foto's die ik in Sydney en Tasmanië maakte komen op de website zodra ik uit de vele plaatjes een toonbare serie heb gemaakt.
Via het kopje 'fotoboek' zijn alle fotoseries te zien tot november 2011.
Links van dit bericht zijn kleine updates die ik via sailmail verstuur te lezen. Deze berichten bevatten onze positie ten tijde van publicatie. Doorgaans stuur ik ze als we ons met Nije Faam verplaatsen.
Lieve groet.

April Mei 2011

Nog vol van de campervan-tocht in Nieuw Zeeland vlieg ik terug naar mijn lieve familie. April staat geheel in het teken van de aanstaande bruiloft van mijn dochter Esther met Bert, mijn aanstaande schoonzoon uit duizenden. Terwijl ik heerlijk geniet van al die dingen die een moeder van de bruid kan en mag doen voorziet Paul in Opua, Nieuw Zeeland de boot van nieuwe verf.

Januari Februari Maart 2011

Kia Ora.
Na heerlijke dagen in Nederland vliegen we ditmaal met Emirates via Dubai terug naar Nieuw Zeeland. Wachtend op de bus die ons voor een overnachting in Dubai naar het Copthorne hotel zal gaan brengen zie ik glimmende taxi’s met roze dakjes waarin gesluierde taxichauffeuses, gesluierde dames vervoeren en taxi’s met rode dakjes waarin mannen met wapperende witte hoofddeksels hun mannelijke wederhelften vervoeren. Ik waan me midden in de film City of Life die ik zojuist in het vliegtuig zag en zich afspeelt hier in Dubai.

December 2010

Het mooiste cadeau!
Een frisse groet. Vanuit Nederland!!!!
Niet meer op het zuidelijk halfrond?
Het kwam zo.

November 2010

Van Niue wordt eerst koers gezet naar Tonga waar we niet lang blijven. Er dient zich snel een prachtig weatherwindow aan om naar Nieuw Zeeland te vertrekken. Jammer om dát voorbij te laten gaan. En achteraf blijkt ook dat dit eigenlijk hét weerwindow van het seizoen is. Maar ja, achteraf is het altijd gemakkelijk om een koe in zijn kont te kijken. Even terug naar het moment dat we Niue verlieten……

Op de vierde dag na vertrek van Rarotonga, en de spierpijn van de cross-island wandeling over Rarotonga wat geweken is, turen we ’s morgens in alle vroegte naar de horizon. Hier, midden op die grote plas die we ook wel Pacific noemen, moet een groot rif liggen, Beveridge Reef. Menig schip leed hier schipbreuk. Niet leuk als Nije Faam aan dat lijstje wordt toegevoegd. Waarom dan toch zo dicht bij dit atol navigeren? Nou, wij willen Beveridge Reef binnen varen. Dat moet kunnen.

4 September vertrekken we van het laatste Frans Polynesische eilandje Mopelia en koersen naar de Cookeilanden. De Cookeilanden bestaan uit 15 eilandjes. Er is een noordelijke groep, waaronder Suwarrov en Penhryn, een middengroep waarvan Aïtutaki en Palmerston deel uit maken en een zuidelijke eilandengroep waaronder Rarotonga. Graag had ik Penrhyn en Aïtutaki ook graag gezien, maar we kunnen niet eeuwig in de Pacific blijven.

Ons besluit om naar Rarotonga te gaan, zal betekenen dat we meer wind kunnen verwachten dan op de noordelijke route. Maar het houdt ook in dat we daarna naar Beveridge reef en Niue kunnen gaan, en dat is wat we zeker níet willen missen. Het wordt een snelle tocht van 3 dagen en de 450 zeemijlen leggen we als een speer af. De wind wordt er, hoe verder we naar het westen komen, niet minder op. Nog nooit hadden we het derde rif in het grootzeil, nu dus wel!!! Tjonge jonge, en wat een golven. Ik ben erg blij als de hoogste rotspieken van Rarotonga aan de kim verschijnen.

De tocht van Anse Mayot (Tuamotu’s) naar Tahiti (Society eilanden) is kort. Slechts 48 uur. De oceaan tussen deze eilanden is nogal ruw te noemen. De deining lijkt uit allerlei richtingen te komen. Enigzins gemangeld zien we Tahiti in zicht komen. Het is een hoog eiland met een rif eromheen. Tussen het rif en het eiland ligt een turquaas blauwe lagoon. Deze combinatie, hoog eiland, lagoon en rif komt mij voor als een combinatie van de Marquesas (hoge eilanden zonder rif) en de Tuamotu’s (rif en lagoon met zeer lage motu’s).

De laatste baai van de Marquesas is wederom bijzonder mooi. In Daniels baai (8°56,82’S en 140°10,08’W) woont een grote Marquesaanse familie waar we heel welkom zijn. Bij diverse familieleden worden we uitgenodigd om hun huizen te bekijken. Bij de een eten we een hapje mee, de ander vertelt veel van de geschiedenis van deze omgeving, en de volgende overlaadt ons met bergen fruit; zoals bananen, papaya’s, pompelmoes, limoentjes, sinaasappelen en stervruchten.

Na 24 dagen komen we aan bij de Marquesas eilanden. Inklaren moet op Hiva Oa, een eiland wat we later gaan bezoeken. Gunstig met de zuidoost passaatwind, is eerst Fatu Hiva aan te doen. Over dit eiland, Fatu Hiva, heb ik op reis hierheen het boek met dezelfde naam gelezen. Hierover schreef ik al in de vorige nieuwsbrief.