Blog van Paul

­Nieuw Zeelandse Wetens Aardigheden
 

Nieuw Zeeland een bestemming die door een aantal wereld om zeilers met beperkte tijd en/of beurs wordt overgeslagen. Het stuk van Tonga naar NZ is niet altijd het leukste traject. De kans om een stormpje mee te pikken is redelijk groot. Bovendien kost het je een jaar extra en het is geen goedkoop land. Je moet er dus echt naartoe willen maar dan krijg je ook wat.

Op weg van de Galapagos naar Fatu Hiva Marquesas (3000zeemijlen) brak zomaar ineens de giek om 8 uur in de morgen. Ik ben me net aan het aankleden om de wacht over te nemen, hoor ik een boem en de verbaasde uitroep van Mariëtta: “de giek is gebroken”!

In de 5 jaar die we nu onderweg zijn, hebben we al heel wat afgeankerd 135 keer. Misschien is het aardig om na alle andere beschouwingen ook daar ook een paar woorden aan te wijden.

Technische wetenswaardigheden
Ons schip is 12m lang en weegt nu geladen ca.15 ton met een klassieke kiel met scheg en aangehangen roer. De windvang is matig ondanks de twee masten. Wij maken, door de vorm en het gewicht van het schip, weinig mijlen achter ons anker als gevolg van gieren. Bij andere lichtere jachten is dat soms heel anders.

• Take the road from Villarrica to Pucon (nr:199)
• Short after kilometer sign 6,3 take the paved (asfalto) road to the right. Waypoint 1 39°17,852’S en 072°09,506’W

Landleven in Patagonië

Om 7.00 uur gaat de wekker op de Nije Faam in Caleta Ferrari. Het landleven is begonnen, hier op deze ankerplek in het uiterste zuiden van Patagonië.
De tijd lijkt hier wel 100 jaar stil gestaan te hebben. Echter de Yámana indianen zijn sindsdien ausradiert, daarvoor is ingevoerd de blanke Europeaan met in zijn gevolg: de bever, de koe, het paard, het konijn en nog zo wat. Eén van die Europeanen heeft hier toen een boerderij proberen op te zetten met koeien en paarden met de daarvoor noodzakelijke houtkap met zagerij, want koeien lusten geen hout.

Het is nu vier jaar geleden dat we uit Nederland zijn vertrokken en het wordt weer eens tijd voor een overdenking. Zonder dat ik, de reeds op de website verschenen parabels een en twee jaar onderweg, vooraf zelf zal doornemen, ga ik dit stuk schrijven, om zelf daarna een eventuele ontwikkeling in de tijd te kunnen waarnemen.

Onderweg in de Chileense kanalen omhoog van Puerto Williams naar Puerto Montt.
Het is een slordige 1300 zeemijl, voor de landrotten onder u zo'n 2400 km. De winden komen hier meestal uit het 4de kwadrant, dus tussen noord en west, bovendien zit de getijdenstroom vaak tegen. Het is dus omhoog knokken, met veel geduld en voldoende voorraden.

Kerst 2007 zal voor mij altijd een heel bijzondere zijn.
Terwijl heel Nederland zich warmt in huislijke sfeer aan openhaard en glühwein, liggen wij met de Nije Faam op positie 40º 31,89' S en 062º 13,46' W aan ons anker in een gebied, het best te vergelijken met de wadden, bij San Blas, Argentinië.

Ja, we hebben nu internet aan boord, dat wil zeggen, voor zolang er een onbeveiligde internet netwerken in de buurt zijn.
Hoever dat in de buurt zijn reikt, weet ik nog niet, maar na een investering in een betere ontvanger en antenne kom ik nu toch heel wat verder dan met de standaard in een Laptop ingebouwde ontvanger.
Kon ik hier in de haven van Piriapolis/Uruguay eerst geen enkele netwerk ontvangen, nu kan ik kiezen uit 4 onbeveiligde netwerken, met signaal sterkte 4.

In Zeilen 5/07 las ik een artikel op de laatste pagina van Ruth Gerritsen, met als titel: “Snelkookpan in de ban”.
Na haar artikel: “Wij vissen niet” in nr. 11/06 Laatste pagina, dacht ik dit artikel had ook kunnen heten: “Wij wecken niet”. Nu is wecken ook een heel gedoe aan boord en een ramp voor gemakzuchtige types, maar als je de slag eenmaal te pakken hebt, geeft het veel voldoening.